امسال بهار طبیعت نونشد

درختان دیگر جامه تازه برتن نکردند

طبیعت غمگین است

دیگرتن پوشش رنگ شادمانی ندارد

آقا می بینی؟

شاید طبیعت فکر کرد اگر امسال اعتصاب کند تو می آیی و بهارش می کنی

شاید فکر کرد این راهیست که تو زودتر بیایی

شاید فکر کرد...

وضع دل های ما خیلی وخیم ترست

خیلی از دل ها مرده اند

بقیه هم نیاز به اجابت پیوندی دارند

همشان در انتظارند

چقدر انتظار؟

برای دل های مرده که دیگر فرقی نمی کند

انگار کم کم داریم به این وضع عادت می کنیم

شهر در تاریکی فرو رفته

زمین محزون است

آسمان تیره

دیگر پرندگان نغمه های عاشقانه سر نمی دهند

آخر دیگر عشقی نیست بی تو

گل های شقایق از داغ یار سوخته اند

گل های نرگس دیگر سر از خاک بر نمی آورند

همه...

خدایا

ساده و خودمانی باتو سخن می گویم

ای خدایی که بر هر کاری توانایی

می دانی که ما عادت داریم موقع سال نو خانه هایمان را گردگیری و پاک نماییم

اما خانه دلمان چه می شود؟

او که کارش از گردگیری گذشته

از بس ما گناه کردیم خانه دلمان سیاه و تاریک شده

خدایا

ای پروردگار زمین و آسمان

تو خود بیا و خانه ی دلمان را پاک کن

و تو ای بهترین

نور محبت خود را وارد دلهایمان کن

تا روشن شود

آمین یا رب العالمین

باران می بارید

من گفتم : خداراشکر دوباره باران می بارد رحمت خداست حیف است با چتر از زیر باران رد شویم

تو گفتی : اه دوباره باران شد حالا با این وضعیت چه طوری بروم خانه لعنت به این شانس

رفته بودیم کویر

توراه همه اش غر زدی و گفتی آخه جا هم قحط بود ولی من گفتم نگاه کن خیلی قشنگه همه اش یکدست و یکرنگ است ادم باید سادگی و در عین حال زیبایی را از کویر یاد بگیرد.

یادت می آید آن روز که رفته بودیم کوه

خب طبیعی است که بالا رفتن از کوه مشقت زیادی دارد

تو باز ناله کردی و گفته اگر الان در خانه بودم به کار های مهمتری رسیدگی می کردم ولی الان مجبورم با تو از کوه لعنتی بالا بروم

گفتم ناشکری نکن تا حالا فکر کردی اگه زمین همه جاش یک نواخت بود نه کوه داشت و نه دریا چه قدر زندگی خسته کننده می شد باید خدارا به خاطر نعمت هاش شکر کنیم.

روزی شیوانا پیر معرفت یکی از شاگردانش را دید که زانوی غم بغل گرفته و گوشه‌ای غمگین نشسته است. شیوانا نزد او رفت و جویای حالش شد. شاگرد لب به سخن گشود و از بی وفایی یار صحبت کرد و این که دختر مورد علاقه‌اش به او جواب منفی داده و پیشنهاد ازدواج دیگری را پذیرفته است.
شاگرد گفت که سال‌های متمادی عشق دختر را در قلب خود حفظ کرده بود و با رفتن دختر به خانه مرد دیگر او احساس می‌کند باید برای همیشه با عشقش خداحافظی کند.
شیوانا با تبسم گفت: "اما عشق تو به دخترک چه ربطی به دخترک دارد!؟"
شاگرد با حیرت گفت: "ولی اگر او نبود این عشق و شور و هیجان هم در وجود من نبود!؟"
شیوانا با لبخند گفت: "چه کسی چنین گفته است. تو اهل دل و عشق ورزیدن هستی و به همین دلیل آتش عشق و شوریدگی دل تو را هدف قرار داده است. این ربطی به دخترک ندارد. هرکس دیگر هم جای دختر بود تو این آتش عشق را به سمت او می‌فرستادی. بگذار دخترک برود!
این عشق را به سوی دختر دیگری بفرست. مهم این است که شعله این عشق را در دلت خاموش نکنی. معشوق فرقی نمی‌کند چه کسی باشد! دخترک اگر رفت با رفتنش پیغام داد که لیاقت این آتش ارزشمند را ندارد. چه بهتر! بگذار او برود تا صاحب واقعی این شور و هیجان فرصت جلوه‌گری و ظهور پیدا کند! به همین سادگی!"

زن با عصبانیت پای تلفن : "این موقع شب کدوم گوری هستی تو؟!"

مرد : "عزیزم ، اون فروشگاه طلافروشی رو یادته که از یه انگشتر الماس نشان ش خوشت اومده بود و گفتی برات بخرم، اما من اون روز پول نداشتم ولی بهت گفتم که روزی حتما این انگشتر مال تو میشه عزیزم...؟! "
...
زن با صدای ملایم و خوشحالی بسیار : " بله عشقم..."

مرد : "من تو رستوران بغل دستیش دارم شام میخورم!"

رو سیاه از بار گناهم

ببخشا از من تباهم

ای همه پیدا و پنهان

رو به خود کن سوی راهم